De basisbegrippen
Wanneer we spreken over “magius”, verwijzen we naar een reeks conceptuele begrippen die vooral terug te vinden zijn in folklore, mythologie en religieuze tradities. Het is essentieel om de oorsprong van deze term te begrijpen om eropnieuw kennis aan te kunnen maken. In zijn kern gaat het over het geven of krijgen van magische krachten of gaven.
Overzicht: Definitie en historisch context
In diverse culturen hebben we het over verschillende benamingen, zoals “magus” (Latijn), “mago” (Grieks), “magicus” (Frans) en ook “mage”, wat voornamelijk in de Engelse context gebruikt wordt. Deze term is afgeleid van Oudperzisch “maguš” Magius dat zoiets betekent als priesters, wijsgeren of gynaecoloog. Het gaat om individuen die beschouwd worden als bezitter van magische kennis en vaardigheden.
In de Griekse mythologie kennen we het voorbeeld van Zoroaster, een profeet uit Perzië die in historisch tijdperk geleefd zou hebben en bekend werd door zijn magische gaven. Bij latere Grieken werden Magi als gezaghebbende wijsgeren aangeduid met grote kennis op het gebied van astronomie en astrologie.
Het concept van de moderne “Magius”
Eind jaren zestig begon de term “magus”, in eerste instantie verwijzend naar occultisme of hekserij, weer terrein te winnen. Moderne magi worden beschreven als individuen die bezigheden doen met toewijding aan het bereiken van metafysische resultaten. Dit betekent dat zij proberen contact op te nemen met de onzichtbare wereld en bijgevolg een andere realiteit tot stand te brengen.
Het doel of de taak van deze moderne “magi” is meestal om iemand vanuit hun omgang, vaardigheden en kennis over magische zaken weerhouden in contact met het bestaande. Op basis van rituelen en wissels kunnen zij een kracht tot stand brengen die aan de oorspronkelijke persoon ontsnapt.
Het belang van Magia in moderne culturen
Velen beschouwen magie als een zinvolle manier om de aardse werkelijkheid te transformeren of manipuleren. Zij menen dat het stellen en bereiken van die belofte op een onzichtbare wijze realiteit kan maken of brengen.
Met behulp van bepaalde rituelen en praktijken, vooral in spirituele houdingen, is de persoon niet meer alleen maar aan zijn lichaam gebonden. Door middel van magische toepassingen zullen ze contact kunnen maken met andere levensvormen en aardse dieren die voor hen nodig zijn.
Het belangrijkste verschil tussen het oude en nieuwe concept
Eerder legden de “mago’s” zich toe op gebeurtenissen waarbij zij een rol spelen als een onzichtbare macht. Zij kregen bevelen van een hogere instelling of godheid en werden hierdoor verantwoordelijk voor het stellen en bereiken van die magische kracht, terwijl de moderne “magi” dit proces in handen nemen.
Binnen deze nieuwere beweging worden mensen aangemoedigd om zelf te onderzoeken wat hun magie is. Dit neemt niet noodzakelijk invloed van het spirituele of religieuze weg, maar wel die zin en betekenis van datgene waarmee zij bezig zijn.
De praktijk: Rituelen en de toepassing
In tegenstelling tot wat velen denken gaat het om een proces waarbij inzicht wordt verkregen. Dit laatste is het belangrijkste element van magie, aangezien deze kennis door beoefenaars kan worden gerealiseerd of “gepraktijkte”, zelfs zonder dat ze al tot diep diepgaande verstand kunnen bereiken.
Door middel van contact met verschillende niveaus van bewustzijn en de toepassing van specifieke magische elementen, wordt het gebeurtenisdoelwit gesteld. Dit doet zich voor in twee vormen: positief (magisch voorspoedig) of negatief (tijdens omgevings-rituelen).
Gebruik en resultaten
In het moderne begrip van de “Magius” staan eenieder op eigen naam geborgen. Personen die dit type magie proberen te beoefenen, hoeven niet noodzakelijk met elke andere kennisgever overeenstemming te hebben.
Door zich af te sluiten van buitenaf en meer naar inwendige waarden te sturen krijgt de gebruiker directe toegang tot dat wat zijn doelwit is. Aanvullend ligt er ook een voorwaarde: hij dient rekening te houden met die andere kennisgever, namelijk zoveel mogelijk verlichten door op basis van het eigen inzicht.
Door deze gebeurtenissen volledig en bewust deel uit te maken van de omgang kunnen we spreken over een effectieve aanwending of uitoefening.
